Text 69 of 140 from volume: Liryki rzucone na porywisty wiatr
Author | |
Genre | poetry |
Form | poem / poetic tale |
Date added | 2018-11-04 |
Linguistic correctness | |
Text quality | |
Views | 1571 |

płaczę. nic nie wychodzi tak gładko jak wiersze.
bo w życiu chodzi o to, by schodzić o czasie.
czasie mój utracony! ja, czy ty? kto pierwszy?
uwiązani do mowy, która nic nie znaczy?
gram uśmiechnięte role, wyciągam ramiona,
w nozdrzach świdruje zapach właściwej godziny.
w zanadrzu magazynek słów nie wymówionych,
jak mdląca strużka smaku roztartej maliny.
cóż? śmiesznie i naiwnie - w trzy minuty wierszyk.
rymy stroją się same, rytm liczą klawisze.
do diabła z tą poezją! tylko męczy duszę!
wszystko niewykrzyczane zastygło, by milczeć.
ratings: perfect / excellent
ratings: perfect / excellent
Wiara w cuda szybko się rozwiała, ale w głębi serca wciąż mam nadzieję, że taki wyraz, taki kamyk - a może właśnie jednak listek? - kiedyś odnajdę
(patrz stosowny wers)
Trzy minuty - to w długim życiorysie szczelina: ten czas na stworzenie czegoś unikalnego, czegoś, co nigdy przecież nie było!